Przejdź do głównej zawartości

Abp Skworc "tnie krzyżem jak brzytwą", a ja pytam: po co?

"I tak, jak dziękujemy PKN Orlen za wykupienie od kapitału niemieckiego polskiej prasy lokalnej, a dostrzegamy tę zmianę w lokalnym <Dzienniku Zachodnim>, tak chcielibyśmy dziękować także za działania na rzecz wolnej od handlu niedzieli zgodnie z polską racją stanu" - abp Wiktor Skworc [link]

"Z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu. Bo na podstawie słów twoich będziesz uniewinniony i na podstawie słów twoich będziesz potępiony" - Jezus, Mt 12, 36-37.

Każde większe kościelne święto i związana z tym większa obecność wiernych na nabożeństwach (czy to fizycznie, czy to online) od co najmniej kilku lat wiąże się z ostrymi i/lub głupimi wypowiedziami członków Episkopatu, których śladem idą „zwykli” księża (np. wywołując kontrowersje nienawistnymi grobami pańskimi w okresie Wielkanocy). Jest to zachowanie tak głupie i autodestrukcyjne, że aż trudno uwierzyć, że mamy do czynienia z dorosłymi ludźmi, podobno po studiach, podobno mających się cechować „pasterską mądrością”. [link]

Na Mszy Świętej, zwłaszcza w okresie świąt, może pojawić się o wiele bardziej różnorodna grupa wiernych, niż podczas losowej niedzielnej Mszy Św. Dzieciak przygotowujący się do bierzmowania i średnio ogarnia, po co się na niej znalazł; wdowiec, który właśnie pochował żonę; starsza pani, dla której msza jest rutyną; kobieta, która kilka tygodni wcześniej krzyczała „wypierdalać” pod adresem biskupów na proteście, ale chce zachować tradycję; człowiek wierzący, ale mający problem z Kościołem jako instytucją; przedstawiciele wszystkich możliwych partii politycznych… I jedynym, co tych ludzi łączy, to przywiązanie do wiary i wiara w Boga (w mniejszym lub większym stopniu).

Mając przed sobą takie grono, duchowny ma dwie opcje: pierwsza, to dzielić, „tnąc krzyżem jak brzytwą” – iść w politykę, iść w kontrowersję, sprawić, że co najmniej jedna z tych osób wyjdzie z kościoła z mocnym przekonaniem, że więcej się na mszy nie zjawi (ale przynajmniej media będą o tym duchownym pisać); druga to pełnić posługę duszpasterską, a nie celebrycką, i mówić o tym, co tych ludzi na mszy zgromadziło – o Bogu. 

"Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników" - Mk 2, 17.

Gdzie w pieprzeniu o przejmowaniu mediów przez Orlen jest ewangelizacja? Gdzie jest ewangelizacja w budowaniu murów? Większe, bardziej różnorodne audytorium powinno być dla księdza okazją do zasypywania podziałów. Powinno zachęcać do uczestnictwa we Mszy i życiu Kościoła. A tymczasem sytuacja wygląda tak, że arcybiskup Skworc widzi media, widzi przed sobą tłum ludzi i zachowuje się tak, jakby stracił rozum. Tak bardzo pokochał rozgłos, że mówi idiotyzmy dzielące ludzi i oddalające ich od Kościoła, ale dające mu pięć minut w mediach, że nie może się powstrzymać? Co chciał osiągnąć? To, co arcybiskup Skworc powiedział dzisiaj w Piekarach, ten rodzaj zachowania biskupów, gdy tylko mają przed sobą większe audytorium i media, jest tak głupi i bezsensowny, że ręce opadają.

A popieranie czystek medialnych robionych przez pluszaka rządzącej partii stawia Skworca w jednym rzędzie z abp Augustem Hlondem mówiącym o zgubnym wpływie żydowskim na obyczajowość. I jeszcze ta wstawka o niemieckich Kauflandzie, przecież w XXI wieku w ustach duchownego POWSZECHNEGO Kościoła to brzmi jak nieudana rekonstrukcja historyczna tekstów na przykład Hlonda. Tylko wróg inny i mniejsze są szanse, że za kilkanaście lat te słowa zbiorą plon w jakimś pogromie. Za kilkadziesiąt lat będziemy słuchać o tym, że powiedział tak, bo takie były czasy. Batogiem go zmuszano do takich słów, batogiem! Wierni stali pod ołtarzem i krzyczeli, że ma tak powiedzieć, dawaj go na świętego.

"Lecz kto by by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu lepiej byłoby kamień młyński zawiesić na szyi i utopić go w głębi morza" - Mt 18, 6.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Kardynał kardynałowi łba nie urwie

Kilka dni temu dowiedzieliśmy się, że zakończyło się śledztwo Watykanu w sprawie tuszowania pedofilii wśród duchownych przez kard. Stanisława Dziwisza (w czasie, gdy był arcybiskupem krakowskim). Watykan nie dopatrzył się żadnych zaniedbań. Nie chcę powielać artykułu OKO.press na ten temat, więc TUTAJ jest link. Chciałbym natomiast zwrócić uwagę na szefa komisji, która w polecenia Franciszka zajęła się tą sprawą.  Kardynał Bagnasco niegdyś był najważniejszą postacią we włoskim episkopacie. Mówiło się o nim, że jest współkreatorem kardynałów. Rocznik 1943, od 2003 roku ordynariusz polowy, od 2006 roku arcybiskup Genui (zastępuje na tym stanowisko kardynała Tarcisio Bertone, który jest jednym z asów w Talii Watykańskiego Spierdolenia). Kardynał Bagnasco był we Włoszech przywódcą krucjaty przeciwko związkom jednopłciowym. W latach 2007-2017 Bagnasco był przewodniczącym konferencji episkopatu Włoch. Gdy zostawał przewodniczącym episkopatu rywalizował z innymi pretendentami na zaci...

O. Szustak, homoseksualizm i grzech

Obejrzałem rozmowę Karola Paciorka z o. Adamem Szustakiem na kanale Imponderabilia . Wśród wielu poruszanych tematów znalazł się temat homoseksualizmu. Od razu dwa zastrzeżenia: 1)     pominę specyficzny język Kościoła i kwestię rozważań nad słowem „naturalne”, nadmienię jednak, że mam wrażenie, że język kościelnej hierarchii (każdego stopnia) jest czymś, co paradoksalnie tworzy największy mur między Kościołem instytucjonalnym a wiernymi (mniej czy bardziej zaangażowanymi). Paradoks polega na tym, że (patrząc na statystyki dotyczące udziału wiernych w życiu Kościoła) mur ten jest największy w przypadku roczników, które przechodziły przez nawet 12 lat nauczania religii w szkołach; 2)     pominę punkt widzenia osób niewierzących i niekatolików, ponieważ wychodzę z założenia, że nie muszą mieć żadnych oczekiwań wobec nie swojego Kościoła, za to od państwa mogą wymagać skutecznego egzekwowania konstytucyjnego rozdziału państwa od Kościoła (też się go domagam, a...

„Najtrudniej było zobaczyć znaki od Boga w samym zgromadzeniu”, czyli o zakonnicach i przemocy

1.       SYSTEM W przypadku ukrywania pedofilii w Kościele, mówimy o systemie. O systemie pisze Martel w „Sodomie”, o systemie piszą Obirek i Nowak. O formacji seminaryjnej, która jest jedną z patologii tego systemu, napisał w „Sakramencie obłudy” Robert Samborski i wspominał o tym w „Kamieniu węgielnym” Krzysztof Charamsa. Mam jednak wrażenie, że możemy mówić o jeszcze jednym systemie w obrębie Kościoła Katolickiego – o spirali przemocy i patologii w zakonach żeńskich. Trochę sprowokował mnie   artykuł Jadczaka i Farona ( TUTAJ ) o zakonnicach znęcających się nad podopiecznymi w prowadzonym przez nie Domu Pomocy Społecznej. Oczywiście patologie dotyczą też „cywilnych” DPS, ale n ie będę tu pisać o patologii w systemie opieki społecznej w Polsce, ale o patologicznym świecie, w którym formowane są zakonnice – zakonnice prowadzące (liczby za „Zakonnice odchodzą po cichu”) 372 przedszkola, 50 różnego typu zakładów opiekuńczych i 160 domów pomocy społecznej...